Terug en vooruitblik

Het nieuwe jaar is alweer aangebroken, wat gaat de tijd toch snel! Een mooi moment voor een terugblik en natuurlijk ook een blik vooruit.

Het afgelopen jaar had hoogtepunten en dieptepunten. Het begon allemaal met het grootste dieptepunt, mijn allerbeste vriendje overleed. Mijn kat, Tijgertje. Ik kreeg hem toen ik elf was en hij was er altijd, als ik thuiskwam zat hij voor het raam, hij gaf kopjes tegen het glas, omdat hij niet kon wachten tot ik binnen was. Hij was er toen ik voor het eerst 2 weken alleen thuis was en verdrietig en alleen. Hij was er tussen elke relatie om me op te vangen, te knuffelen, of gewoon warm en spinnend bovenop mij te liggen. . Zelfs toen ik op kamers ging en ik met mijn ouders telefoneerde, was het zijn gespin door de telefoon die mij geruststelde, het is een vreselijk verlies geweest, voor iemand die geen vriendjes had en toch een maatje vond in die lieve rode pluisbol.  Hij was er fijn samen voor de kachel, onder de kerstboom, op tassen, in een doos, achter de struik, maar hij was er altijd. En hij was van mij, mijn vriendje die nooit oordeelde, me nooit in de steek liet en nooit zou verlaten, hij is er niet meer…

Veel meer dan nare momenten, waren er prachtige momenten. Het halen van mijn stage, met een waanzinnig hoog cijfer, om niet te vergeten de baan die daar uit voor vloeide! De geweldige weken in zomer waarin ik toeristen heb begeleidt op de fiets en op de boot, met een geweldige collega! Ik heb me heerlijk op plek gevoeld in de klas van de minor, waar ik mezelf kon zijn en lieve vriendinnen aan over heb gehouden. Ook leuk was het project wat ik begonnen ben, One Minute A Day (er komt weer film aan hoor!), waar ik super veel positieve reacties op heb gehad!

Maar misschien is het mooiste de ontwikkeling die ik dit jaar heb doorgemaakt. Iedereen die me kent weet dat ik regelmatig worstel met zelfvertrouwen, of vertrouwen in het algemeen, maar gedurende het afgelopen jaar is daar enorme groei in geweest, die gaan we dit jaar doorzetten!

En om even door te gaan op dit jaar, wat staat me te wachten…

Nou jeetje mensen, het wordt me een jaar! Ik ga afstuderen en dat ga ik goed doen ook! Het halen van mijn diploma betekent dat ik uit mijn studentenkamer moet, dus ik ga ook verhuizen. En hopelijk, hopelijk, krijg ik de baan waarvan iedereen weet waar ik op aas. Die de verhuizing een stuk zal vergemakkelijken!

Uiteraard hoop ik daarnaast nu eens eindelijk die ene man tegen het lijf te lopen die ook naast mij wil blijven lopen en uiteraard hoop ik in het nieuwe huisje ook een nieuw diertje te kunnen plaatsen.

Kortom een onstuimig jaar waarin veel spannende dingen gaan gebeuren en dat heeft iets heel belangrijks nodig: mijn goede zorg en aandacht! Dus: dit wordt mijn jaar, en ik ga in mijn eigen kracht staan!

… en als het nodig is mogen jullie me hier aan herinneren ;)