Jeetje jongens, is het alweer update 6? Ben ik echt al 6 weken bezig? Soms denk ik, ben ik echt pas 6 weken bezig? Het wisselt.
Vorige week merkte ik dat ik op een ‘dood punt’ zat. Weinig zin, motivatie of energie voor het project. Je weet als je aan zo’n project begint dat dit moment komt en je weet dat er dan verleiding is om het een weekje over te slaan, of zelfs helemaal te stoppen. Ik heb het geen van beiden gedaan en ben ‘stug’ door gegaan. Sommige prijzen dit als discipline, anderen doen het af als rigide, hoe het ook zij: we zijn weer helemaal bij!
Een van de dingen die me er doorheen hielp was dat ik afgelopen week door twee mensen, onafhankelijk van elkaar, werd aangesproken. Ze hadden nog niet op mijn filmpjes gereageerd, maar ze wel iedere week met veel plezier gevolgd en waren benieuwd naar wat er nog zou komen. Dit deed me erg veel; er zijn meer mensen die van mijn filmpjes genieten, dan de mensen die er op reageren!
Natuurlijk roep ik vanaf het begin af aan dat ik het niet voor ‘publiek’ doe, al maak ik het wel publiekelijk, maar het is eigenlijk een persoonlijk project. Desalniettemin is dit toch echt heel fijn om te horen!
Het andere dat hielp was dat ik het filmpje van de week daarvoor eindelijk af kreeg. Het moment waarin ik lekker aan het dansen ben vond ik spannend om ‘openbaar’ te maken, zo’n zelfde moment zit er in deze film. Toch heb ik uiteindelijk ontzettend veel plezier beleefd aan het monteren van het vorige filmpje, voor de oplettende: er zitten ongelooflijk veel linkjes tussen de tekst in de muziek en wat je op beeld ziet. In dit filmpje is dat iets minder, maar hij is zeker niet met minder plezier gemaakt!Dus, wat is de moraal van dit verhaal?
Plezier kun je vermenigvuldigen, door het te delen!
NOTA: de foto's zijn door mij gemaakt, zondag 13 november 2011, het was zeer mistig!

No comments:
Post a Comment