Reisverslag deel 7 VENETIË

Dag 21.
We reizen door naar Venetië. Vandaag niets gezien, alleen eromheen gereden naar een landtong daarnaast om bij Punto Sabbioni op een camping te gaan staan. Vanaf hier is op loopafstand een boot die ons naar Venetië zal brengen.
Gewandeld langs de Adriatische zee. Het strand lijkt bijzonder ver lopen te zijn, er was er ooit een voor de deur, maar vanwege de deltawerken (door Nederlanders!) is dat nu één groot industrieterrein. Zonsondergang bij zee, altijd mooi!

Dag 22.
Vanmorgen om 6 uur wakker vanwege de krijsende kinderen, grrrr. Uitslapen hoort ook bij mijn vakantie!
1e dag Venetië, we hebben een kaart gekocht voor 3 dagen, waarmee we vrij en blij gebruik kunnen maken van het bootje en de bus-boot door het Grande Canal.
Wat een drukte! Wil de hele wereld vandaag naar Venetië ofzo? We proberen zo snel mogelijk uit de drukte weg te komen, maar kiezen daar ongelukkig genoeg de drukste route voor. Uiteindelijk komen we in een deel van Venetië dat uitgestorven lijkt, maar net zo mooi is. Waar zijn al die touristen nu gebleven?
Ik ontdek een bijzonder type ketting: hij heeft geen sluiting, je kunt hem op allemaal verschillende manieren knopen, ik ben gefascineerd!
Het maffe is dat je hier bijna geen groen ziet, maar vooral: geen auto's! In plaats daarvan vind je overal grachten en kanalen en daar is het verkeer dan ook erg druk. We zien ook een politie, brandweer en ambulance boot.
Mijn ouders houden van dwalen en kiezen graag kleine steegjes, maar in Venetie betekent dat dat je aan het einde op water stuit en dus het hele eind weer terug moet, wat ons dan ook met enige regelmaat gebeurd.

Dag 23.
Volgens mij zijn mijn darmklachten officieel over. Ik durfde het niet eerder te zeggen, omdat steeds als ik het dacht, de klachten opnieuw kwamen, maar ik heb er nu al een paar dagen geen last meer van! Wat een opluchting!
Dit keer beginnen we met dwalen in een heel ander deel van de stad. Een deel vrijwel zonder tourisme, maar zo ontdekken we als we trek krijgen, hierdoor ook zonder eettentjes.
De stad stelt mijn zelfbeheersing bijzonder op de proef, overal zijn winkels met maskers, marionetpoppen en prachtige kostuums (sissi-jurken!!!), ik wel huilen dat ik niet het geld (en de ruimte in de auto) heb om alles mee te kopen.
De bijzondere ketting gepast, het is een zeer bijzonder ding. In eerste instantie voel ik me er ongemakkelijk mee, omdat ik me er zo volwassen door vind lijken. Als ik zie dat het exemplaar € 75,- kost, leg ik hem meteen terug, zo leuk is hij ook weer niet... toch?
's Avonds gegeten aan de Grande Canal, met uitzicht op de Ponte Rialto (zie foto).
Bij de wandeling terug over de Piazza San Marco zien we dat er allemaal kleine gezelschappen op podia's de mensen op terrassen voorzien van rustige (vaak klassieke) muziek. Mijn vader informeert naar de kosten van 1 kopje koffie: € 9,80!!! We besluiten verderop te gaan zitten.
Ondertussen is het schemertijd en dat betekent: smeren! De eerste plek waar we echt door muggen worden geprikt. Zoals gewoonlijk worden mijn bulten heel groot (zo'n 7 cm in doorsnee) en heel dik. Mijn linkerbeen kan al niet meer goed buigen, omdat mijn huid te strak zit. Dit jaar doen de muggenbulten nog iets mafs: als ze slinken nemen ze voor 24 uur de kleur van een blauwe plek aan! Maf hoor.

Dag 24.
De ochtenden worden steeds relaxter, waardoor we steeds later naar Venetië vertrekken (maar het dus ook langer volhouden).
Vandaag is de laatste dag Venetië en ik vind het jammer dat we morgen alweer terug gaan. Ik probeer er zo weinig mogelijk aan te denken. We doen een rondvaart met een bootje en bezoeken het Doge paleis van binnen. Nu heb ik in Frankrijk veel kastelen en paleizen gezien, maar deze is heel anders! De Franse paleizen lijken uitgerust voor plezier en schoonheid, met balzalen, ontvangstzalen, dinerzalen, etc. Het Italiaanse paleis is volledig uitgerust op regeren: voor elke verschillende groep die moet vergaderen om een vorm van regeren uit te kunnen voeren is een apparte kamer, of in sommige gevallen een hele zaal. Ik merk dat het een zekere vorm van respect in mij losmaakt. De oude aristocratie genoot niet alleen van hun rijkdom, maar was ook effectief bezig met hun plicht.
Toch nog een keer naar zo'n mooie ketting gekeken. Een lieve vrouw in een klein zaakje helpt me geduldig met eindeloos veel manieren van dragen te tonen en uiteindelijk ga ik toch om. Zo'n speciale ketting wil ik gewoon hebben!
We hebben vandaag de Ghetto's (of is het Ghetti's in het Italiaans?) bekeken, de plek waar de term ghetto vandaan komt. Het is indrukwekkend. De gebouwen zijn hier hoger en er lopen veel joden rond. Vroeger zijn zij gedwongen om hier in grote hoeveelheden te wonen en aan het einde van de werkdag werden de brugjes opgehaald en zaten ze in feite gevangen. (dit is nog vér voor WOII).