Leef je eigen verhaal

Ik heb net het boek “witches abroad” uit, van Terry Pratchett. Ik heb erg genoten van het boek omdat het zo’n beetje alle aannames die wij hebben overhoop gooit. De kikker die een prins wordt is slijmerig en vies, het meisje dat veel schoonmaakt met de boze stiefzusjes mag vooral niet met de prins trouwen en de godmother is slecht, kortom, de wereld op zijn kop. Vooral de sprookjeswereld.

Maar wat dieper ligt zijn de ‘verhalen’. We leven in een universum waar verhalen doorheen dansen en soms vallen die een hoofd van een kunstenaar binnen, deze schrijft hem op/verfilmt het/schildert het of maakt er een prachtig muziek stuk van. Maar uiteindelijk worden we allemaal beïnvloed door die verhalen, en voor een groot deel ook geleid.

Ik weet dat nu een deel van de lezers afhaakt met de gedachte: wat nou geleid, ik leef mijn eigen leven en ik maak mijn eigen keuzes. Vergeet dan niet dat het om een fantasy verhaal gaat met een dosis humor die aan Roald Dahl kan tippen.

Nu lees ik, een dag later, een sciptie over de helende werking van schrijven, storytelling en bibliotherapie. En het grappige is, dat de kennis hierin dicht bij het verhaal van Pratchett komt. Alleen leven we niet volgens een verhaal, maar ons leven is het verhaal zelf. Daar zit een belangrijk nuance verschil in. Dit verhaal schrijf je namelijk wel degelijk zelf. Van A tot Z.
Nou ja, we zouden dat kunnen doen, door keuzes te maken en verantwoordelijkheid te nemen. Helaas doet maar een relatief kleine groep mensen dit echt (ik durf mezelf niet eens oprecht tot die groep te rekenen). De meeste mensen gaan door het leven met de overtuiging dat ze een onvermijdelijke lotsbestemming hebben, dat een god hen stuurt, of dat het toch allemaal niet uitmaakt, want alles hangt van toeval aan elkaar. Lekker makkelijk!
Maar als je die gedachten nou eens van je afschudt en bedenkt wat er allemaal mogelijk zou zijn, als je vol overtuiging je eigen verhaal ging schrijven! Je krijgt meer controle over je eigen leven, meer eigenwaarde en vooral: veel meer plezier!

Om te beginnen werkt het bijzonder helend om je verhaal op te schrijven, zonder regels over schrijftechnieken e.d., gewoon associatief schrijven. Het liefst gericht op 1 gebeurtenis, net zo lang tot je helemaal leeg bent. Voor de kritische lezers: ja, dit is wat Freud met psychoanalyse deed, Jung heeft deze later verbreed naar het schrijven.

Als je eenmaal begint te schrijven zal je meer en meer de verbanden gaan zien tussen gebeurtenissen en hoe jij daarna gehandeld/gevoeld hebt, misschien wel met verstrekkende gevolgen. Als je je daar eenmaal van bewust bent kun je ook er bewust voor kiezen om anders te gaan handelen. Jezelf iedere keer toe te spreken: “deze gedachte is niet van mij, deze dring ik mezelf op, om mezelf te beschermen, omdat ik de vorige keer zo gekwetst ben.”

Dan kun je je ook weer meer open gaan opstellen en liefde ontvangen.
“Wat klinkt dat zweverig, Lien!”
Ja, dat klopt, maar uiteindelijk is het wel waar. Want uit angst om gekwetst te worden, reageren we hard, waardoor we mensen afstoten. Mensen die ons eigenlijk alleen maar liefde willen geven, misschien zelfs bezorgd zijn (wat een uiting van liefde is).

Zoek dus die mechanismen op! En bekijk ze kritisch. Verzacht ze en daarmee jezelf. Ooit waren deze mechanismen nodig, maar ze belemmeren je nu alleen maar op datgene te ontvangen waar je zo naar verlangt!