We missen een beetje de natuur en wandelingen op deze vakantie tot nu toe, dus besluiten we een camping op te zoeken die niet bij een (grote) stad ligt. We komen bij Arsiè, vlakbij de Dolomieten, die mijn vader te hoog vindt en mijn moeder een uitdaging... wat vindt ik? Eerst maar eens zien!
Volgens de folder zou dit wel eens de rustigste camping van de wereld kunnen zijn. Algauw stellen we vast dat ze die titel verspeeld hebben toen ze Nederlandse kinderen toelieten op het terrein. Vooral 's avonds is het een kabaal, maar dat houdt zo rond half 11 op gelukkig. We staan weer aan een meer, al moeten we er dit keer een spannend bergpad voor bewandelen, maar het is een en al schoonheid.
Dag 18.
Het was vannacht koud!!! Ik heb bijna geen oog dichtgedaan, de hele nacht liggen bibberen. De buurvrouw op de camping draagt allemaal goede adviezen aan, waarvan ik sommige besluit uit te voeren. Handdoek onder mijn matje: check! 2 extra dekens: check! Naakt in mijn slaapzak gaan liggen: ja, dag! Ik weet wel dat dat schijnt te werken, maar het idee om met die kou nog meer uit te trekken, brrrrr.
Vandaag naar Feltre gereden voor boodschappen en een wandelingetje door het historisch dorpscentrum gemaakt. Best bijzonder: aan het einde van de weg is de bergwand, in de bergwand is een tunnel, aan het einde van de tunnel vind je... Een lift??? En zo kom je boven op de berg in het historisch centrum! Maf hoor!
Dag 19.
Vannacht al iets beter geslapen, met het handdoekje, extra dekens en mijn pyama aan!
Vandaag gaan we wandelen in de Dolomieten... Alleen regent het... We rijden erheen... Kijken een tijdje vanuit de auto naar de berg, die in wolken gehuld was (foto gemaakt, was helemaal wit, beetje saai, dus maar weggegooid). Besluiten weer door te rijden naar de camping.
Dag 20.
Nog een poging tot Dolomiet bewandeling, deze keer iets succesvoller. Ik ben natuurlijk mijn nieuwe teva's vergeten. Heb je eindelijk een berg om te beklimmen, vergeet je de speciaal daarvoor aangeschafte sandalen, way to go, Carolien. Maar op mijn teva-slippers kom ik ook nog een heel eind. Het is heel steil en nog voor de helft besluiten we terug te keren: dit type wandeling is voor ons iets te hoog gegrepen.
Maar, was wel erg mooi en we hebben een echte slang gezien, de grootste die ik ooit in het wild heb gezien. (ik schat hem zo'n 70 tot 100 cm!), de foto is niet zo indrukwekkend, maar ik voeg'm toch maar bij.
No comments:
Post a Comment