Positief Verrast

De laatste tijd gebeurd het mij steeds minder vaak dat een film mij positief verrast. Of dat nu te maken heeft met het aantal films dat ik gezien heb, of de kwaliteit van de films de laatste tijd, staat in deze even buiten kijf.

Vandaag zag ik een film die mij door heel veel mensen was afgeraden te zien. Ook al had de poster mij in eerste instantie aangetrokken hebben de verhalen van anderen mij ervan weerhouden deze film te bekijken. Dankzij het internet wordt mijn lijstje met ‘films die ik nog wil zien’ steeds korter en dus komen de iets minder prominente films aan bod. Zo ook deze…

The Brothers Grimm

En ik moet zeggen, ik heb erg genoten! Misschien hadden anderen een verkeerde verwachting van de film dat hij daarom tegenviel.

Er spelen veel thema’s, waaronder natuurlijk de 2 broers ‘Grimm’ Jake en Will, die erop uit zijn om veel geld te verdienen door gemeentes, dorpen en mensen op te lichten, omdat zij zogenaamd geesten kunnen uitdrijven. Totdat ze in een echt sprookje terecht komen en er beiden aan ten onder gaan. Mooi spanningsboog en net niet té veel voor mij.

Daarnaast kom een stukje geschiedenis aan het licht: Frankrijk dat Duitsland bezet; Heksenverbrandingen; martelpraktijken en natuurlijk fraaie decors! Het element humor komt ook ruimschoots aan het bod, soms als bijna slapstick, maar nooit zo dat het vervelend wordt. Uiteraard wordt ook de liefde aan bod gebracht. Het mooiste meisje uit het dorp Angelica is een sterke vrouw met een eigen mening, een karakter waar ik altijd van houd, zij steelt hen beider harten. Omdat je als kijker nauwelijks kan kiezen welke van de broeders zij zal verkiezen is het een opluchting als zij de keuze niet maakt (of in ieder geval niet in beeld).

Wat ik vind dat deze film vooral onderscheidde van de meeste andere films is dat er een 2e lijn loopt onder het verhaal en dat is van persoonlijker aard van de broeders Grimm. Toen ze jong waren stierf hun zusje, er was geen geld voor de dokter. Jake zou buiten om geld bedelen en kwam thuis met zogenaamde ‘magische bonen,’ Will heeft hem hierdoor altijd schuldig gehouden aan de dood van hun zuster. Het was echter ook de motor om zelf te kwakzalven. Dit speelt licht door de hele film, maar ligt er nooit dik bovenop, prachtig gedaan!

De enige minpuntje: ze hebben Fransen door engelsen laten spelen, met een (niet overtuigend) frans accent.