Heden, verleden en... de toekomst.

Keuzes maken is soms erg moeilijk... Welke kleren doe ik vandaag aan? Wat zou marietje voor haar verjaardag willen? Waar hang ik dit schilderij op?
Ik heb doorgaans al moeite met de vraag: welke muziek wil ik nu luisteren?
Kun je nagaan hoe ik met 'belangrijke' vraagstukken kan worstelen. In dit geval weer de oude-bekende: welke opleiding is geschikt voor mij?

Als ik kind maakte ik me er nooit zo druk over. Op de basisschool hoefde ik me er nog geen zorgen over te maken en op de middelbare school wist ik zeker dat ik actrice wilde worden, dus ik moest naar de theaterschool.
Toen ik dat aan de decaan vertelde, we moesten allemaal verplicht onze ideeën/opties en keuzes bespreken, lachtte ze me uit en maakte me belachelijk. Zo weinig mensen worden toegelaten, dat is niet reëel om te willen... maar ik wilde niets anders.

Gedesillusioneerd en teleurgesteld verliet ik de Mavo, niet in staat een andere keuze te maken en daarmee te accepteren dat ik geen theaterschool zou doen. Na 3 maanden op bed liggend tv te hebben gekeken zocht ik bezigheid, een baantje.
Na een jaar van bliepbliep en "spaart u ook zegeltjes?" was ik in ieder geval iets wijzer: ik wilde terug de schoolbanken in. Al vond ik de basisschool en de middelbare school vervelend: ik hield van leren!

Omdat ik 'iets met mensen' wilde doen was de logische stap de Spw, niveau 4. Hier genoot ik van mijn stage bij Circus Elleboog, waar ze niet kinderen zo goed mogelijk leren artiest te zijn, maar door middel van circus ze kinderen sociale basisregels leren; vertrouwen, verantwoordelijkheid, samenwerking.
Toen ik mijn diploma haalde kwam het advies van verschillende kanten om Creatieve Therapie te gaan doen, maar koppig als ik ben, volg ik niet graag advies op. Dus het werd Pabo, die weg was succesvol voor zo velen voor mij.
Het werken met de kinderen vond ik nog steeds erg leuk, maar vooral het maken van de musical, de dansjes en andere dergelijke creatieve lessen. Ik heb nooit veel gegeven om aardrijkskunde, rekenlessen... Geschiedenis heeft me altijd wel geboeid, maar de jaartallen niet, de namen...

Er ging weer een jaar van werken voorbij. Dit keer als Circus project leidster, kok op de rondvaartboten en vrijwilliger bij Circus Elleboog, Sauna Fenomen en het Scheepvaartmuseum.
Het was een druk jaar waar ik erg van genoot... Toch voelde ik nog steeds het verlangen om te leren, informatie in mij op te nemen.
Het werd de vreemdste stap die ik ooit heb gedaan: Communicatie. En niet veilig in Amsterdam, nee ik verhuisde maar meteen naar Eindhoven. Tsjah, er moest een keuze gemaakt worden en die maakte ik.

Later bleek dat ik naar Eindhoven moest om Jaap te ontmoeten... Waar tot op de dag van vandaag nog geen spijt van heb gehad.

Maar de opleiding Communicatie, hoe interessant ik de theorie ook vond, bleek absoluut niets voor mij te zijn. De klik met de andere studenten was er niet en... Nou ja, veel frustratie.
Eerst wilde ik daar nog keihard doorheen bijten: ik mag niet falen, etc.
Maar uiteindelijk was het toch duidelijk dat ook dit niet mijn toekomst was...
MAAR WAT DAN WEL???

Na een rust moment in Zeeland realiseerde ik me dat ik het werken met mensen en vooral kinderen enorm miste. Ik miste om er voor iemand te zijn en ik miste het om mijn hobby, al verschillende kunstvormen op een ongedwongen en ontspannen manier met anderen te delen.

Uiteindelijk kwam ik toch weer terug bij... Creatieve Therapie (domkop: had dan meteen naar het advies van anderen geluisterd, dan was je nu al klaar geweest!)

Maar toen moest er nog een preselectie overheen, Godzijdank werden ik toegelaten!
En vorige week weer op intro... Het voelt wel raar om als 24 jarige weer op intro mee te gaan. De meesten zijn zoveel jonger dan ik, maar de klas voelde goed aan.

Soms keek ik om me heen en dacht: ik zit tussen allemaal Carolientjes. Ze zien er anders uit, sommige zijn dikker, andere dunner, sommigen hebben lichter haar, of roder haar, of een andere kleur huid, of een rare neus, of scheve ogen. Maar het lijkt, alsof er achter dat uiterlijk bijna altijd een Carolientje schuilgaat...

Ik was eindelijk tussen gelijken...

De weg naar mijn toekomst, begint....