Het was geen rustige maand, met veel te regelen voor het einde van het jaar: afdansen voor stijldansen & Salsa, voorstelling voor Jazzballet, intro en start volgend jaar coördineren, 1 bunkerfestival & 3 bruiloften. We hadden het druk genoeg.
Daarnaast heb je natuurlijk altijd nog de dagelijkse beslommeringen, mail bijhouden, mensen gelukkig houden en gewoon aanwezig zijn.
Daar lijkt het huishouden een beetje bij in te schieten.
Die 3 bruiloften waren wel heel bijzonder, gezien ik in mijn hele leven maar 1 andere bruiloft (bewust) heb bijgewoond, waar ik toen ook de ringen mocht geven. Die man trouwde deze maand voor de tweede keer.
Ook heb ik 3 keer dezelfde voordracht gehoord en 3x vond ik hem erg mooi, dus ik wil hem jullie niet onthouden.
Hij is wel geschreven voor het huwelijk, maar ik vind dat je hem op meer plekken kan toepassen, op elke vriendschappelijke band of vorm van samenleving...
De Eik en de Cypress 
Tezamen werd je geboren en tezamen zul je voor immer zijn.
Je zult tezamen zijn als de witte vleugelen van de dood je dagen verstooien.
Ja, je zult zelfs tezamen zijn in God's stille herinnering.
Maar laten er tussenruimten zijn in je tezamen zijn.
Laat de winden des hemels tussen je dansen.
Hebt elkander lief maar maak van de liefde geen band.
Laat zij veeleer zijn een golvende zee tussen de kusten van je zielen.
Vult elkanders bekers, maar drink niet uit dezelfde beker.
Geeft elkander van je brood, maar eet niet van hetzelfde stuk.
Zingt en danst tezamen en weest blij, maar bent verder ieder alleen.
Zoals de snaren van een luit op zichzelf zijn, al doortrilt hen dezelfde muziek.
Geeft je harten,maar geeft ze niet aan elkander in bewaring,
want alleen de hand des levens kan je harten bevatten.
En staat tezamen maar niet te dicht bijeen
want de zuilen van de tempel staan ieder op zichzelf,
en de eik en de cypres groeien niet in elkanders schaduw.
uit: 'de Profeet'
Khalil Gibran
No comments:
Post a Comment